Over deze blog

Later als ik groot ben…

zal ik de wereld redden.
zal ik voor iedereen die ik ken koekjes bakken.
zal ik eruit zien als Rachel uit Friends.
zal ik nooit op kot gaan, dat is veel te alleen.

Zo dacht mijn 8-jarige ik. Mijn nu 21-jarige zelf moet toegeven dat heel wat nog niet helemaal volgens plan verlopen is. Ik was wat naief over hoe het leven tegen mijn twintigste wel al helemaal op z’n plooi zou zijn gevallen. Niet dus. Niet dat dat daarom erg is trouwens. (Niemand die zit te wachten op een tweede Jennifer Aniston, toch? )

My mommy says I’m special. Hoog-sensitief, liet ze wel eens vallen wanneer ik ‘s avonds bij de thee uitviel over het gebrek aan belangeloos vriendelijkzijn bij de 21ste-eeuwse mens, over de (on)zin van mijn vegetariër zijn, hoe zwaar het is om jezelf te zijn en over het gewoon niet meer weten. Niet meer weten wat ik met mijn leven moet aanvangen of wat de wereld van mij verwacht. Ik verwacht meer van de wereld dan de wereld van mij, maar toch.

Het eerste wat u over mij moet weten: ik heb de neiging ‘s avond nogal zwaar filosofisch uit de hoek te komen. Bij voorbaat sorry.

Het tweede wat u over mij moet weten: overdag kan het me veelal niet schelen wat de wereld verwacht en doe ik maar wat. Kies uit: zuurdesem eten geven, op katten wrijven, onkruid plukken en in vaasjes steken of door weiden/Gent huppelen. Dit alles tussen het studeren door of course. Het welbekende lot van de student.

Van deze blog mag u dus iets tussen mijn 2 schizofrene persoonlijkheden verwachten. Iets als “Een zoektocht naar antwoorden op al de vragen die ’s avonds door mijn rare hoofd sjeezen, terwijl we gezellig op een havermoutkoekske knabbelen en de kat zitten te strelen.”  Dat het dikke fun wordt, hoef ik u vast niet te vertellen.

Ik ben slecht in introstukjes, dus ik ga het hierbij laten. Dat hebben we dan ook weer gehad.

En nu? Ik som je opties hieronder even op. Service enzo. Graag gedaan.

  • Wilt u meer weten over mij, mijn kat en mijn leven, klik dan gerust even hier of leef je uit in de comments.
  • Wilt u hier liefst zo snel en ver mogelijk vandaan, klik dan op het rode kluisje in de rechterbovenhoek van het scherm. Dag en bedankt é!
  • Wilt u ook snel en ver weg, maar wilt u eerst nog een kattenfilmpje bekijken, klik dan hier. Wij zouden nog vriendjes kunnen worden, geloof ik.
  • Weet u heel zeker dat u verder wil lezen, klik dan straks op één van de categorieën in het menu.  U kent dat wel.

Zo dat was het. Veel meer heb ik niet te zeggen. Of toch:

Welkom op mijn blog! Ik voel me stiekem ontzettend vereerd dat u dit stukje van uw leven aan het lezen van mijn lettertjes hebt gespendeerd.

Veel lief en hopelijk tot nog eens!

Anne-Sophie

Geef een reactie