de wereld redden

Wie had die droom nu niet? De helft van alle jongens in de klas zou dapper knappe vrouwen uit half-instortende, brandende gebouwen verlossen. De andere helft zou president van Amerika worden om vrede op aarde te verwezenlijken. En de meisjes, die wilden er naast Katleen van K3 zijn nog wel aan  job als verpleegster, dokter  of dierenarts bijnemen, zodat geen mens of dier ter wereld ooit nog ziek zou worden.

Ik heb nooit echt geweten wat ik er naast zingen bij K3 nog had willen bijnemen. Ik kon niet tegen bloed, dus dokter/verpleegster/dierenarts zat er niet in. Ik wist alleen dat ik mensen wilde helpen en hen blij wilde maken en dat ik hield van dieren, dat wist ik ook. Verder zat ik van kleins af aan al in met het milieu en organiseerde ik met vriendinnen heuse koekjesverkoopacties om geld in te zamelen voor WWF of andere heldhaftige organisaties. De gedachte dat we daarmee een tijger konden redden of een paar bomen konden planten in een groot bos dat ook wel het Amazonewoud genoemd werd, gaf  me het gevoel dat ik misschien toch een beetje kon bijdragen aan een mooiere wereld (met meer tijgers en bomen).

Die “ik kan iets doen”-drive was ook een van de redenen waarom ik op mijn zestiende besloot om vegetariër te worden, een beslissing waarvan ik tot op de dag van vandaag nog geen seconde spijt heb gehad.

Toch zijn er wat barstjes gekomen in mijn standvastigheid. Als we het internet en een heleboel campagnes en initiatieven mogen geloven, is het skippen van vlees en vis hét wondermiddel voor de klimaatopwarming en worden al je milieuzonden in 1 keer kwijtgescholden zodra je vegetariër wordt. Maar is dat wel altijd waar? Overal is ruimte voor verbetering en vegetarisch beginnen eten is ongetwijfeld een fantastische stap in de richting naar een duurzaam eetpatroon. Maar alles hangt ervan af hoe je de dingen aanpakt. Wie elke dag avocado’s uit Peru eet, op een bedje van quinoa uit Zuid-Amerika , zoete aardappelblokjes uit de USA en tofu van sojabonen uit Brazilië, was misschien beter af met een stukje biovlees, groenten uit de tuin van de bomma en patatten van boer Frans.

Als ik al iets geleerd heb in die 2,5 jaar dat ik bio-ingenieur probeer te worden, dan is het wel dat je kritisch moet zijn. En geloof me vrij: dat is alles behalve eenvoudig  als het op duurzaam eten en leven aankomt, simpelweg omdat er zoveel standpunten en nuances zijn.

In deze rubriek ga ik op zoek naar doenbare tips om zo duurzaam mogelijk te leven en vegetarisch te eten, zonder dat ons dat tonnen geld of uren tijd in de keuken gaat kosten. Ik ben ook maar een student met een budget, moet u weten.

Alle tips, tricks, opmerkingen of suggesties zijn ongelofelijk welkom, dus aarzel vooral om uw hart te luchten in de commentsectie onderaan deze pagina.

a5

Verpakkingsvrij shoppen in Gent: Ohne

btf

Klimaatenthousiasme

ohne

Take that, Colruytzakskes!

hm

Opkomen  voor jezelf als vegetariër

 

Mijn naakte week: start van een zero-waste lifestyle

 

Zero-waste tips van mensen die er iets van kennen

 

Zero-waste boodschappen in Gent

 

Zero-waste badkamer

 

Zero-waste studeren

 

Zero-waste poetsen

2 reacties

  1. Ook mijn droom 😮 .. Nog 5 jaar te gaan!!

    1. Haha, inderdaad! We will save the world! Allé ja, we kunnen de wereld misschien toch iets bijleren over plantjes en de stelling van Taylor, dat is ook al iets 😉

Geef een reactie