Did he survive? #easyvegan

Mijn excuses voor de afwezigheid en voor de zekere eentonigheid in de berichten van afgelopen weken.

Life got in the way. 

Maar kijk: voor alle nieuwsgierigen, toch nog een korte update over hoe het de Homo Robinius tijdens zijn laatste twee weken in veganland verging.

Laatste twee weken”, moeten we dat als een spoiler beschouwen? 

Jup. Volledig.

Na de Easy Vegan Challenge vloeiden de worstenbroodjes, vlezekes en kazekes weer rijkelijk en bleef het veganisme opnieuw beperkt tot een sporadisch boke met hummus, het obligate vegan donderdagavondmaal op mijn kot en een stiekem hapje van mijn eten in het weekend. Hadden we dat eigenlijk allemaal niet een beetje verwacht? 

Of het hem in zekere zin veranderd heeft?

Tja, wie zal het zeggen, misschien zal hij al eens sneller spontaan iets semi-vegan klaarmaken eens zijn “joepie, ik mag terug alles eten”-periode voorbij is. Misschien zal hij merken de de last met zijn sinussen terug toeneemt nu hij weer melkproducten eet. ( Want zei ik al dat dát eigenlijk de reden was waarom ik eigenlijk toch een beetje wilde dat hij de challenge volhield? Dat het was omdat ik het effect van melkproducten op z’n hardnekkige neus-keel-slijmpjes (mijn excuses als u momenteel aan het eten bent…) wilde nagaan? Dat die slijmpjes ook effectief veel minder opstaken tegen easy vegan week 3? Een zuiver wetenschappelijk onderzoek eigenlijk, die easy vegan maand. )

We zullen zien of hij ooit weer flexiveganistische neigingen krijgt, maar voorlopig lijkt dat alleszins niet het geval. Ik ben hoe dan ook trots dat hij  het toch een hele maand heeft volgehouden. Dat had denk ik niemand echt verwacht.

Hoewel hij zich nu dus weer in de allesetende wereld begeeft, leek het veganisme tegen week 3 toch al te wennen. Naar eigen zeggen was de drang naar dierlijk lekkers geminderd (behalve wanneer de bickyvriendjes zich richting worstenbroodjes begaven in de kantine, terwijl hij z’n bordje vol moest scheppen met rauwkost en droog stokbrood). In week 4 zei hij dat hij vond dat je onmogelijk ongezond kon eten als vegan, aangezien in bijna alle verpakte (hij wilde “lekkere” zeggen, maar herpakte zich) dingen wel iets dierlijks zit. Een aanrader voor wie “dwangmatig” gezonder wil gaan eten dus. Een tip van de Homo Robinius. 

Het zijn misschien vijgen na Pasen, maar voor wie het zich toch nog aan mocht trekken (en omdat die jongen niet voor niets hipsterig foto’s van zijn eten zou hebben gemaakt), stelde ik hieronder nog een laatste overzichtje samen met wat sfeerbeelden van het veganistische bord van de Homo Robinius tijdens de laatste weken van Easy Vegan.

What he eats

Ontbijt

De Alpro Soja bosbesyoghurt draag nu officiële het Homo Robinius approved label. Dat daar meer suiker in zit dan gezond is, verzweeg ik maar even, kwestie van de kerk in het midden te houden.
Easy Vegan of niet. Vrijdagochtend bij Anne-Sophie= havermout als ontbijt. Hij leert ermee leven, geloof ik/hoop ik.
Wanneer foodstyling je na 4 weken een worst kan wezen. Ik neem het hem niet kwalijk. Naar het schijnt was het wel erg lekker: havermout met kokosmelk, kokosbloesemsuiker, dadels en paranoten.

Lunch

Als er iets is wat hij in zijn non-vegan leven nog zal eten, dan is het wel pastasla, geloof ik.
Pastasla dus.
Een classic broodje met hummusjes uit de Colruyt. Less is more, zei de Homo Robinius ooit.

Avondeten

Hoewel mijn moeder met mij wel aan wat “lastige” eetgewoonten gewoon is, flipte ze toch een klein beetje toen ze voor het eerst weer voor de Homo Robinius moest koken. Het werd een samenraapsel van herfstgroenten, geroosterde kikkererwten, granaatappelpitjes en gestoofde appel. Mijn mama mag vaker koken voor “lastige eters” en het feit dat ze toen Robin vegan was voor iedereen vegan kookte is denk ik wat ik het meest mis nu Easy Vegan over is, want het was altijd echt lekker. #jammerdatmijnmamamijnblognietleest
Op een doodgewone weekdag, vulde de Homo Robinus z’n bord met een groenten-aardappelschotel op vaders wijze en met een absurd echt vlezig uitziende home-made herfstburger. Dit alles getopt met edelgistvlokken. U zou haast zeggen dat hij een echte wordt.
Feestelijk zondags à la mama: vegan puree met savooi, appeltjes en cranberry, een ananas-rijstburger van Taifun en kurkuma-mosterdsaus met kappertjes.
Kotfood de avond voor een toets wiskunde: kaastosti met coleslaw. Na 4 weken zijn we eruit: de kaas met champignons van Wilmersburger is de beste vegan kaas die er in Ayuno te vinden is. Definitely!

Dessert

Als Anne-Sophie zich op een zaterdag nog eens aan het bakken schiet. U zou het zo misschien niet direct zeggen afgaande op het nogal zwarte en verbrande uitzicht van dit baksel, maar deze plaat brownies was in één avond opgegeten en dit voor 90% door mijn papa en Robin. Dat betekent dat dit een blogwaardig recept is en dat u zich dus aan een post over dit kerstig gebak mag verwachten.

 

Tot zo ver dit vegan avontuur. Misschien komt er volgend jaar met Easy Vegan een vervolg? Ik zal alleszinds dapper verder proberen om de guilty pleasures van de Homo Robinius wat gezonder te maken en houd jullie op de hoogte in een sporadische “Veganize your boyfriend”-rubriek.
Maar goed nieuws voor  wie al dit Homo Robinius gedoe maar niets vond: vanaf nu zal alles hier weer (voor even #examens…) zijn normale “Anne-Sophie vertelt een vrij nutteloos verhaaltje en deelt een recept”- gangetje gaan. Those good old times…
Bedankt voor uw leesaandacht en tot de volgende!

Met dank aan Robin voor het mogelijk maken van deze rubriek, voor het vrijwillig op z’n kop zetten van zijn eetpatroon en voor het nemen van foto’s van alles voor hij het in z’n mond stak <3

2 Replies to “Did he survive? #easyvegan”

  1. Anne-Sophie, ik heb genoten van je verslagen. (Ik geniet trouwens altijd van je verhalen. Je schrijft erg leuk.) En knap dat Robin het een maand heeft volgehouden!

    1. Oh, dankje Katalin, ik zal het hem laten weten! Ik geniet enorm van je fijne comments en je trouw lezen van mijn posts! Dankjewel!!

Geef een reactie