Veganize your boyfriend #easyvegan

U gelooft het nooit. Nu heeft die jongen spontaan beslist om mee te doen met Easy Vegan. Voor zij die niet weten wat dat is: hij zal proberen om een maand lang vegan te eten.

Ik hoor u denken: “Omkoping! ge hebt die jongen vast met van alle ontberingen bedreigd voor hij zich “vrijwillig” inschreef. Arme jongen! ” Niet dus. Echt niet. Ik was al trots dat hij al 6 weken de charcuterie heeft afgezworen en hier had ik mij niet aan verwacht. Doet hij het voor mij? Hij zegt van niet, maar waarschijnlijk is het wel zo. In dat geval zal hij er binnenkort wel spijt van krijgen en zal hij zijn intenties vermoedelijk snel vrijwillig vergeten ook…

Hoe dan ook: ik heb al een week een veganistisch lief en alsof dat nog niet fantastisch genoeg is, geeft mij dat nog eens stof tot bloguitbuiting ook, want hoe inspirerend zou het niet zijn om te zien wat een volkomen alleseter, die plots van de ene dag op de andere veganistisch gaat eten, allemaal eet? Zeer inspirerend, lijkt me. Zeker voor u die misschien zelf momenteel op een boke met salami of preparé aan het kauwen bent, want dan bent u uit hetzelfde hout als de Homo Robinius gesneden. Geen verbloemde “patatjes met hummus zijn lekkerder dan friet met stoofvlees”-beweringen van mij (hoewel ik die oprecht altijd meen!), de doorwinterde semi-vegan, waarvan u als alleseter toch vast niets gelooft, maar echte, pakkende, oprechte getuigenissen van een jongen die de komende weken zwaar zijn stukje schimmelkaas en eitje met spek zal missen.

Hoe lang deze rubriek door zal gaan, hangt een beetje af van hoe lang de Homo Robinius bereid is door te zetten in deze vegan challenge. Laat ons stellen dat we het hem niet kwalijk zullen nemen als dit de eerste en enige post is in deze speciale editie van Veganize your boyfriend. Wat we gehad hebben, hebben we gehad, niet waar?

Nu concreet: de bedoeling. Elke week van de Easy vegan challenge, laat ik u wat foto’s zien van maaltijden uit het plots veganistische leven van de Homo Robinius. Hier en daar steken we daar nog eens een quote en een bedenking, opmerking of pakkende emotionele “ik mis mijn kazeke!”-inzinking bij en dat zal het zo’n beetje zijn. Erg veel moet u er dus niet van verwachten, het is maar dat u weet dat er ergens in Vlaanderen een jongen aan het afzien is. Vandaar ook mijn vraag om hem hieronder in de comments of op Facebook wat aan te moedigen. De steun zal nodig zijn.

Over naar week 1 van de Easy Vegan Challenge van de Homo Robinius.

De Homo Robinius shopt vegan

Zijn enthousiasme was verwonderlijk groot: meteen werd er druk gemealprept en werden inkopen gedaan om wat essentials voor de komende weken in te slaan. We plunderden samen het vegan aanbod van een aantal Gentse natuurwinkels (ik weet niet precies wie de tip gaf dat er vegan kazekes te proeven waren in Ayuno, maar een goeie tip was het wel!). Een pakje vegan kaas van Wilmersburger en kipstuckjes van de vegetarische slager maakten een vooruitzicht op een vlees- en melk vrije maand schijnbaar iets draaglijker. Hoewel de zoektocht naar die kipstuckjes in de Albert Hein hem in een pijnlijke confrontatie met charcuterie, koteletten en kaas bracht en hij tijdens een wandeling door het zondagse Gent plots enorm naar een Luikse wafel snakte. De moeilijke momenten waren er dus al, ook al was het maar dag 4.

Robin-made vegan kidneybonenburgers. Want ja, ik heb zo’n lief dat kan koken 🙂
Kokosbloesemsuiker, rode linzen, tahin en hazelnootboter van bij Ohne. Sojasaus, edelgistvlokken en tofu van bij Ayuno en kipstukjes van bij AH. Een geslaagde vegan shopping spree.
Ook de Delhaise werd geplunderd en random vegan dingen kwamen in het mandje terecht zoals tacokruiden, tofugehakt, wraps, lente-ui, tomatenblokjes … Maar ook peperbolletjes, want joepiedepoepie: “peperbolletjes zijn vegan, ik ga dat ergens in doen!” (Uhm… Oké dan?)
Bewijs van het enthousiasme: what happens als de Homo Robinius op dag 3 op z’n eentje naar de Colruyt gaat om wat dingen om de komende weken mee door te komen. Hij neemt zijn missie serieus!

What he eats

Ontbijt

Een graduele evolutie van gezonde motivatie naar gezonde goesting, zou u het kunnen noemen. Zie hier een chronologische greep uit de vegan ontbijtjes van de afgelopen week.

Dag 1: een smoothie van tropische vruchten, walnoten, chiazaadjes en kokosmelk eigenhandig uit z’n eigen mouw geschud.
Dag 3: Ok, licht beïnvloed door Anne-Sophie (havermout, all day, every day!) maar vandaag schafte de pot een eenvoudige havermout met zelfgemaakte havermelk (u weet wel, die havermelk waarmee ik u in bijna elke blogpost doodsla, we drinken die dus echt he) en met instagramwaardige toppings. Jawel, mijn lief begint de nootjes en dadels op lijntjes te leggen, het is ver gekomen.
Dag 5: zondag, feestdag. Ik flanste wentelteefjes in elkaar met een pakje bijna vervallen silken tofu en de Homo Robinius keurde het goed (waarschijnlijk gewoon blij dat hij eens iets anders kreeg dan havermout…)
Dag 6/7/8: die hazelnootboter bij Ohne, kocht de Homo Robinius met een zeer wel doorgronde reden: een ochtend zonder Nutella, no way. Hij flanste met kokosolie, hazelnootpasta, cacao, poedersuiker en vanille gewoon zijn eigen Nutella in elkaar. Probleemoplossend denken is dat zeker?

Lunch

Een zeer random categorie, zeker als Anne-Sophie in de buurt is en het frigo-aanbod nogal eens “gevarieerd” durft te zijn.

Dag 1: fancy texmex wrap. Dat wraps een vaste waarde zullen worden deze maand, staat alvast vast.
Dag 3: die dag dat je ontdekt dat doritochips vegan zijn en dat chips, pindakaas en kimchi nog niet zo’n slechte combinatie zijn.
Dag 5: Robin vs. nourish bowl. De tofublokjes zien er verbrander uit dan ze waren (enfin, ze waren wel verbrand, maar je smaakte het niet zo neig als je zou zeggen). Eronder ligt ook nog wat gemasseerde boerenkool, want ja: dat eet de Homo Robinius nu (de wonderen zijn zowaar de wereld nog niet uit!). Nieuw kimchiwegwerkproject: kimchihummus a.k.a kikkererwten gemixt met kimchi. Valt het op dat we tamelijk wat kimchi in huis hebben en wanhopig op zoek zijn naar manieren om hem te verwerken?

Avondeten

Dag 1: Anne-Sophie vs. vegan carbonara (met kimchi, duh!): werd gesmaakt.
Dag 3: Omdat motivatie key is, gingen we eens frietjes eten in De Frietketel/ de beste frituur van Oost-Vlaanderen/het gefrituurde vegan walhalla. De afgeslane verleiding van het middenste vlezekesbord vol vuurvreters en ander vlezig lekkers, werd ruimschoots gecompenseerd door de vegan frituursnacks. De Homo Robinius wist de vegan bitterballen en mini-loempias oprecht te smaken en beiden bouwden we een vegan tartaarverslaving op (ik heb normaal niks met mayonnaisesausdingen, maar mijn God wat is die tartaar daar lekker!). Enfin, als de tofu en bonenburgers tegen week 2 tegensteken, kan De Frietketel dus nog redding brengen …
Dag 4: Avondeten in a hurry als je beseft dat we eigenlijk de hele dag in onze vegan shopping spree verkeerden en zo vergaten te leren. Oeps. Snel eten en dan doen alsof we productief zijn dus. Grissini mét sesam (een klassieker in onze relatie) en hummusjes van de AH en een meegesmokkeld potteke vegan tartaar. Hieraan was de Homo Robinius ook voor deze vegan challenge gewoon. Wel nieuw waren de hummussmaakjes. We deden eens zot en kochten (omdat de zoete pompoenhummus op was 🙁 ) gekarameliseerde ui en dadel-smaak. Beiden nogal apart, maar volgens Robin best lekker.
Dag 6: Een klein hekelpuntje bleek het duiden van zijn plotse dieetverandering bij zijn ouders. Klaarblijkelijk hadden ze het vegan-concept toch niet helemaal door toen ze trots het naar zijn nieuwe gewoonten aangepaste menu voor maandag en dinsdag voorstelden: ovenschotel met groentjes en mozarella voor maandag en met kaas gevulde ravioli op dinsdag. Uhm de intentie was er… Maandag werd de ovenschotel vegan proof gemaakt en gepimpt met tofu rosso en edelgistvlokken.
Dag 7: Pasta met groenten-tomatensaus en vegan kaasblokjes en een kidneybonenburger. Snel klaar en lekker.

 

Conclusie week 1:

Hij leeft nog. (Al was die middag dat de schoolvriendjes bickyburgers aten en hij met zijn lepel vegetarische pasta uit zijn Tuperwarepotteke lepelde wel een dieptepuntje.

 

 

Disclaimer: het is niet mijn bedoeling iemand tot veganisme te overtuigen. Ik ben er zelf van overtuigd dat een gevarieerde eetstijl nog steeds het beste is zolang je de dingen eet waar je lichaam zich goed bij voelt. Ook moet ik toegeven dat ik het zelf allemaal best verwarrend vind en mezelf bijgevolg compleet onbevoegd vind om wie dan ook voedingsadviezen te geven. Wel vind ik deze vegan challenge een goed initiatief om mensen kennis te laten maken met gezonder eten, want door vlees, vis en zuivel te schrappen wordt je hoe dan ook gedwongen op zoek te gaan naar gezondere alternatieven en leer je groenten, granen, noten en peulvruchten meer appreciëren eens je weet hoe ze te gebruiken. Dat is voor mij de echte bedoeling van deze vegan maand. 

 

 

 

6 Replies to “Veganize your boyfriend #easyvegan”

  1. Zalige post (as usual)! Homo Robinius zal het wel overleven. Mss kan een ‘vegan’ raw taartje als ontbijt eens een leuk alternatief zijn!

    1. Dankje, Séverine, ik denk/hoop het ook wel 😉 De vegan taart als ontbijt zag hij al wel zitten!

  2. Leuke foto’s, tof om mee te kijken! Er zit veel lekkers tussen vind ik. Goe bezig!

  3. Robin! Hulde! Je doet het fantastisch! En dat je Nutella hebt gemaakt, vind ik helemaal geweldig! Zelf moet ik er altijd voor zorgen dat ik voldoende vegan snacks en zoetigheid in huis heb en voor mij hoeft dat niet altijd gezond te zijn. Gelukkig doen jullie relaxed en gaan jullie ook gewoon naar De Frietketel. Ga zo door! Ik hoop dat Anne-Sophie ons verder op de hoogte houdt.

    1. Robin was super blij met je motiverende comment! Dankedankjewel, Katalin!

Geef een reactie