Veganize your boyfriend: friet met mayonaise

Een aantal weken terug stelde ik u voor aan de Homo Robinius a.k.a mijn te veganizen proefkonijn. Dat dat proefkonijn daarbij ook nog eens mijn lief is, maakt deze missie iets gevoeliger en zorgt dat ze ook behoorlijk wat weg heeft van een relatietest. Na mijn eerste editie, waarin ik een alternatief zocht én vond voor de gewoonte van mijn lief om een eventuele hummus-gezondheidsoverload in z’n lunchbox te compenseren met een bounty (of twee), leek de tijd me rijp om een nieuw, iets uitdagender project aan te vatten: friet met mayonaise.

Dit is een gevaarlijke.

Niet (alleen) omdat er om friet met mayonaise zowel voor mijn vriend als voor de rest van de Vlaamse bevolking een soort heiligenverering hangt, maar ook omdat ik er net een cursus aardappelteelt met een stevige nadruk op de kunst van het maken van een perfecte friet op zitten heb. Tenzij u een paar hectaren patatten staan hebt, kunt u zich volgens mij onmogelijk voorstellen hoe moeilijk het is om de perfecte frietaardappel te telen. Onze prof had een honderdtal pagina’s en 9 intensieve lesuren nodig om ons een paar basisregels rond aardappelteelt bij te brengen. Bijgevolg behandel ik elke aardappel vanaf nu als een klompje goud en voel ik me dood schuldig als ik de frietjes om zeep zou helpen (al dat werk aan pootbedbereiding, al die aandacht voor stikstof- en kalibemesting…).

*Houdt in heilig licht badende friet met beide handen respectvol in de lucht*

Dappere ziel die ik ben, liet ik mij niet afschrikken. Frietjes kan u even goed maken in de oven en daarbij heeft u maar één lepel olie voor een hele bakplaat frietjes nodig. Of die frietjes dan even crispy en goudgeel zijn als die uit de frietuur, njaaa ik ga u niks wijsmaken: niet helemaal. Toch lijken ze heel erg op frietjes en smaken ze als ongezonde  comfortfood. Zeker als u  ze in een potteke mayonaise dopt en tussendoor een flinke beet van uw veggieburger neemt. Carboverload, want met een salad-wrapped hamburger bekeer je een boyfriend niet tot het veganisme.

All the way, is the only way.

Wat de mayonaise betreft. Allereerst: ligt het aan mij of voelt het echt veel natuurlijker om “mayonNaise” te schrijven? (Volgens boyfriend in kwestie ligt het aan mij…) Mijn texteditor heeft het woord echt al tien keer verbeterd en ik blijf rode onderstrepinkjes veroorzaken… Naast een taalkundige uitdaging, vormde de mayonaise (geen rode onderlijning, helemaal zelf juist geschreven #proud) ook op culinair vlak een klein struikelblok. Mijn initiële inspiratie haalde ik bij mijn 3 jaar jongere zelf. Een recept voor witte bonenmayo stond immers al de hele tijd ondergewaardeerd te wezen op mijn oude blog. Ik was het wat uit het oog verloren, maar toen ik het terug oppikte bleek het de sleutel tot een boyfriendwaardige, gezondere mayonaise. Ik had ook veganaise kunnen maken, maar aangezien daar nog steeds erg veel olie in moet en ik deze mayo niet enkel vegan, maar ook gezonder wilde maken, leken de bonen me een nutritioneel acceptabel alternatief. Er werd vaak, héél vaak mayonaise gedraaid van veel, heel veel potten bonen. Soms was hij te zuur, dan weer niet romig genoeg. Pas een week of drie geleden had ik de juiste verhoudingen te pakken en testte mijn vriend het recept zelfstandig uit. Hij maakte er een spread met erwtjes mee en keurde de mayonaise goed: hij leek op echte mayo, niet helemaal, maar het ging er serieus naartoe*. Meer nog “Ik zou dat zelfs met friet kunnen eten”, beweerde de jongen die drie jaar geleden bijna kokhalsde bij de gedachte aan bonen en wiens pot mayonaise een vaste aanvulling vormde bij menig avondmaal. Dezelfde reactie volgde van mijn papa: “Amai, dat is nu is echt lekker! En is dat gezond, dat kan toch niet?”. Jawel, papa, een pak gezonder** dan die pot (light)mayonaise vanuit de supermarkt en zelfs gezonder dan de hand-geklopte versie.  

En  zo geschiede het dat mijn lief en ik eergisteren een hamburger met friet en mayonaise verorberden en dat hij de dag erna met een restje burger, frietjes en mayo in z’n brooddoos naar de les vertrok om er al zijn vriendjes jaloers mee te maken. Geen relatiecrisis, Anne-Sophie blij en de Homo Robinius leek dat ook.

Mission accomplished en een serieus deksel op de neus voor iedereen die beweert dat vegan eten een laag comfortfoodgehalte heeft!

Op naar de volgende uitdaging!

*We moeten realistisch blijven: iets wat nagenoeg volledig uit olie en ei bestaat, maak je niet zo eenvoudig gezonder zonder wat aan de smaak en mondgevoel te veranderen, maar dat is in mijn ogen ook niet zo heel erg. Wie open staat voor een andere soort mayonaise, die nog steeds heel erg naar mayonaise smaakt, zal deze gezondere versie zeker kunnen appreciëren.

**Een hele pot van deze mayo opeten, is (helaas) geen goed idee: hoewel ik de hoeveelheid vet zo veel mogelijk heb probere beperken, waren er toch nog wel wat lepels olie nodig om de witte bonen een mayonaise- in plaats van een hummusmondgevoel te geven.

Friet met mayonaise en een hamburger, the healthy way 

Duur: 20 min + 40 min in de (microgolf)oven
Aantal: veel mayonaise + frietjes en burgers voor 2

Benodigdheden: een microgolfoven + een handmixer en hoge mengkom

Ingrediënten:

Voor de frietjes

  • 500g patatjes
  • 1 el (olijf)olie
  • peper, zout en eventueel lookpoeder naar smaak

Voor de mayonaise

  • 240g uitgelekte, gespoelde witte bonen uit blik
  • 5 el neutrale olie (ik gebruik extra vierge olijfolie, maar voor een neutralere smaak neem je best arachideolie)
  • 1 el water (of meer voor een iets meer lopende saus)
  • 1/2 el mosters
  • 1/2 el natuur azijn
  • veel zwarte peper en zout

Voor de burger

  • 2 pistolets
  • 2 veggieburgers, bijvoorbeeld deze of deze
  • augurkjes
  • rode ui, in ringen gesneden
  • ketshup
  • tomatenschijfjes
  • sla

Werkwijze

  1. Schil de aardappelen en snijd ze in frietstaafjes. Leg ze op een bord en laat ze 6 minuutjes voorgaren in de microgolfoven.
  2. Hussel de olie, peper, zout en andere kruiden door de frietstaafjes en spreid ze uit op een met bakpapier beklede bakplaat.
  3. Bak de frietjes in 20 minuten goudgeel in de oven op 250°C (hete lucht).
  4. Maak intussen de mayonaise door de bonen in een mengbeker met de staafmixer of in de blender te mixen met de mosterd, azijn en peper en zout. Voeg aan dit hummusachtig mengsel de olie toe en mix zoals je mayonaise zou mixen. Hiermee bedoel ik: mix met een staafmixer heel traag vanop de bodem van de pot te beginnen waarbij je de mixer heel langzaam naar boven beweegt. Eens je boven bent, mix je alles nog eens goed door. Wie met de blender werkt, begint op lage snelheid en drijft ze zo zachtjes op tot je een relatief gladde saus bekomt.
  5. Deze nogal arbeidsintensieve stap is optioneel, maar sterk aan te raden als je geen hummusachtige mayo wilt. Roer de mayonaise in porties door een zeef en vang de gladde saus op in een potje. Proficiat: u maakte zonet uw eigen potje veganaise.
  6. Intussen kan u eventueel uw veggieburger prepareren. Ik gebruikte mijn veggieburgerrecept en schikte de burger op een broodje met wat mayo, sla, tomaat, augurk, uiringen en ketshup.
  7. Haal de frietjes uit de oven en strooi er nog wat zout over (als u dat wil).
  8. Voila: fastfood voor 2!

 

12 Replies to “Veganize your boyfriend: friet met mayonaise”

  1. Oooh jullie zijn echt cuties ??.. bij mij liep het wel mis ??ik heb voor mn date mislukte pannekoeken gemaakt en vervolgens stuurde hij me een paar uur later een snap met de beste pannenkoeken ooit ?? En dit ziet er echt kei goed uit anne-sophie ? en woow! Die bonnenmayo moet ik eens proberen!! ? (Haha en om het woord mayonaise te vermijden schrijf ik gwn MAYO) ?

    1. Haha, dat soort dingen gebeuren bij ons ook regelmatig hoor: zeker niet alles wat ik maak valt bij hem in de smaak ? dankje, Iris! Haha, ja ik beroep me ook vaak op MAYO ( wat voor een woord is dat nu ook! ?)

  2. Oh, dit receptje ga ik uitproberen!

    1. Oh wat leuk! Laat me zeker weten hoe het je beviel!

  3. Ik ben fan van je inleiding. Bonen als basis voor mayonaise: slim!

    1. Dankjewel, Gerhilde! Ik ben fan van bonen! Ze zijn ook gewoon echt cool he, je kan hen echt stiekem overal in kwijt!

  4. Wat een geweldig mayorecept, Anne-Sophie! Ik heb de bonenmayo door mijn salade gedaan en zit er nu van te smullen. Dit is een blijvertje.

    1. Zalig dat je het uitprobeerde! Ik ben blij dat het in de smaak valt, Katalin, dankje voor je reactie!

  5. Het is gewoon zalig om te lezen! En als ik een mayofreak zou zijn, zou ik het zeker eens proberen! (Nu geniet ik gewoon van de veel te lekkere taart :-), en de overheerlijke koekjes!! Ik hou van ruilhandel!!)

    1. Haha, dankjewel, Séverine! Ik hou ook van ruilhandel (Robin misschien iets minder): zaterdagochtend ga ik hem vegan bakbananenmeel-pannenkoeken voeren! (en er staan intussen nog heel wat andere receptjes op mijn to-dolijstje! Dankjewel voor het speciale meel!)

Geef een reactie