Zal ik hummus nacho’s maken

Gezonde, eenvoudige, vegan nacho's met hummus

Op menige veganistische facebookgroep wordt er al eens gediscussieerd over hoe we vegetarische/veganistische alternatieven horen te benoemen. De extremistische zielen vinden dat het schandalig is, dat dierloze producten dan toch persé de naam van een vleesproduct moeten krijgen. Veggie chorizo, vegetarische fishsticks, vegan eierslaAlsof het nodig is die naam die aan vlees doet denken te noemen? Alsof we zo willen smeken om de aandacht van de aan vlees verknochte Colruytklant. Alsof we ze nodig hebben, de vleesindustrie, voor het verzinnen van aantrekkelijke productnamen!

Niet om een rel te starten, maar ik moet eerlijk zeggen dat ik toch eerder pro-fake-vlees-namen ben. We moeten het nu eenmaal onder ogen zien. Met een kikkererwten-zuurkoolmengsel in een broodje, zullen vleeseters je niet serieus nemen. Noem het een faux-hotdog en ze zijn al wat meer geïnteresseerd. De mens beoordeelt eten nu eenmaal niet enkel op smaak. Het begint allemaal bij de naam.

Beste voorbeeld (en verontschuldig mij de vegan-onvriendelijkheid, ik was jong en onwetend): op reis in Spanje, ik was 13 of iets in die aard. We gingen tapas eten, maar moet dat nu lukken dat er geen Engelse kaart aanwezig was en onze Spaanse talenkennis nog niet geheel op punt stond. We kozen bijgevolg onze gerechtjes op hoe mooi ze klonken en op prijsklassen. Ik koos voor iets met morcilla en patatas. Dat het iets met aardappelen zou worden, had ik al door, maar over die morcilla hing wat meer mysterie. Misschien iets champignonachtigs? Eens mijn bordje gearriveerd was, bleek de morcilla een soort donkerbruine, kruidig smakende crumble die bovenop mijn pureetorentje gedresseerd was. Niet slecht, dus mijn hongerige 13-jarige ik at het bordje flink leeg. Thuisgekomen waren we nu toch behoorlijk benieuwd naar wat ik nu precies had gegeten, dus zochten we het -zoals dat 8 jaar geleden in een tijdperk zonder smartphones en gratis wifi ging- op in ons “Spaans voor op reis”-boekje. Nadat ik erachter gekomen was dat ik mijn maagje gevuld had met bloedworst, nam ik me voor de “Uit eten”-sectie in het boekje volledig van buiten te leren om dergelijke trauma’s in de toekomst te vermijden.

Moraal van het verhaal:

  1. Als u op reis gaat en u wil de taal leren, start dan met de voedingsmiddelen en gerechten. Just to be sure.
  2. Bestel niets waar morcilla inzit wanneer u nog eens een Spaanse tapasbar binnenwandelt. (Enfin, u bent een vrij mens natuurlijk…)
  3. Soms is het beter dat je niet weet wat je eet of dat je eraan begint met de gedachte dat het iets lekkers zal zijn. Vandaar mijn voorkeur voor fake-vlees-namen (want wat bloedworst is voor een vegetariër/veganist, zijn kikkererwten en zeewier voor de vleeseter).

Omdat ik oké ben met fake-vlees/kaasnamen, schotel ik u in deze post graag mijn snelle versie van nacho’s voor. Alles wat er in nacho’s hoort te zitten ontbreekt, maar omdat de schikking een klein beetje weg heeft van die hippe Mexicaanse schotel, noem ik dit bordje aardappelschijfjes met hummus en toppings schaamteloos nacho’s. Jep, ik heb u weer goed liggen, maar weet dat het voor uw eigen goed is. U wil dit gerechtje niet missen. Het is budgetvriendelijk, eenvoudig, klaar op nog geen kwartier (als u een restje gekookte patatjes in de frigo zitten heeft, wat ik aanneem dat bij vele Belgen wel het geval zal zijn), maar het is zo voldoening gevend lekker en het ziet er dan nog eens betrekkelijk fancy uit ook (niet op deze foto, want ik maakte de nacho’s gisterenavond opnieuw om het vandaag met u te kunnen delen, maar aangezien we hier in Spanje niet voor 22u ’s avonds eten, was het licht niet echt optimaal, sorry! ).

Mijn papa zei dat ik het op mijn blog moest zetten. Dus voila. Hier is het, geniet ervan!

Hummus nacho’s 

Voor 1 persoon + veel extra hummus
Duur: 15 min met voorgekookte aardappelen (anders +20 min)

Deze gezonde twist op nacho’s is budgetvriendelijk, super snel klaar en daarom ideaal zomer- of kotvoer. Voor een lichtere versie vervangt u (een deel van) de aardappelen door komkommerschijfjes.

Benodigdheden: een kleine mixer voor de hummus

Ingrediënten:

Voor de hummus 

  • 1 pot kikkererwten, gespoeld en uitgelekt
  • 1/4 tl zout
  • 1/2 tl komijn
  • 1/2 tl koriander
  • veel zwarte peper
  • 2 el goeie olijfolie
  • 100 ml water of meer*
  • Sap van 3/4 citroen**

Voor de nacho’s

  • 2 grote, GARE aardappelen in schijfjes en afgekoeld (ongeveer 0,5 cm dik, voor zij die zich hierover zorgen zouden maken)
    OF: 1/2 komkommer in gelijkaardige schijfjes voor de lichtere versie
  • Een 4-tal kerstomaatjes, in blokjes gesneden
  • 1/2 lente-ui (een mix van groen loof en wit)
  • 1/4 komkommer in kleine blokjes gesneden
  • 1/4 avocado, in blokjes
  • Sriracha, over de hoeveelheid moet u zelf beslissen
  • Optioneel: rode ui, koriander, maisjes…

Werkwijze:

  1. Mix alle ingrediënten voor de hummus in een blender/keukenrobot/met de staafmixer tot een gladde masse. Kruid bij naar smaak.
  2. Schik de aardappelschijfjes eventueel afgewisseld met een komkommerschijfje op een plat bord. Schep er een goeie dot hummus op en verdeel er de tomaatjes, lente-ui, komkommerblokjes en avocado over. Doe eventueel hetzelfde met wat schijfjes rode ui, maisjes en korianderblaadjes.
  3. Versier alles met flink wat sriracha.

 

*Dit hangt af van hoe lopend je de hummus wil. Hou er wel rekening mee dat meer water voor een fletsere smaak zorgt en je dus meer zal moeten bijkruiden. Ik gebruikte ongeveel 100ml water en vond de consistentie zo perfect voor dit gerecht.

**Deze hummus is iets zuurder dan gewone bokes-hummus omdat hij zich moet weren tegen alle andere ingrediënten in dit gerecht en het zuur de smaken va het gerecht goed uitbalanceert ( excuseert mij de Mijn-Restaurant-jury-praat).

Geef een reactie