Horen, zien en zijn #geitenwollensokkeneditie

Zo  typisch ik: starten met goede rubriekvoornemens en ze na een keer of 4 alweer volledig vergeten. Maar enfin, mijn maandelijks favorieten-rubriekje is terug van weggeweest en dat voornamelijk omdat ik jullie wat random dingen wilde meegeven die niet meteen in een volledig bericht passen. De kans dat u me na het lezen van deze favorietenpost een vreemde, alternatieve hippie zal vinden, is reëel…

Zijn: Ontbijt eens op z’n libanees @BrooderieJaffa

Enfin, Libanees: het heette een “Mediteraans ontbijt”, maar het doet me eerder aan iets Libanees denken. Wat het ook geweest moge zijn: het was geweldig.
Mijn ouders en ik waren op een goeie zaterdag op ontbijtmissie en omdat onze creativiteit wat te wensen over liet, hadden we ons neergelegd bij een vettig-maar-ozo-prettig Julie’s House ontbijt dat ik al jaren uitvoerig had uitgetest met mijn ELAN-buddy. Wie niet vegan is, houdt van zoet en zich eens serieus wil laten gaan: Julie’s House is the place to be. En toch was ik niet helemaal in de mood om me vol te stoppen met mastellen en kaneelbroodjes.  Gek, ik weet het, maar ik verkeer  al een paar maanden in een hartige-ontbijt-mood. Daar bracht de wandeling richting Julie’s House redding, want langs de kant van de Jan Breuydelstraat zagen we een bord staan met daarop een aanbieding voor een intrigerend ontbijt: het mediterraans ontbijt met fallafel, hummus, baba ganoush, dukkah, plat brood en taboulé en nog vanalles. De keuze was snel gemaakt. Dag Julie, hellow Brooderie Jaffa. Onze tafel was mini en stond scheef waardoor mijn papa in een permanente strijd verkeerde met twee tassen koffie en een tas citroenthee, maar jongens wat was die kleinigheid bijzaak eens we ons ontbijt kregen. Alles was huisgemaakt (behalve het brood misschien, maar niemand is perfect he), ongelofelijk smaakvol en pakken gezonder en heel wat meer voldoening gevend dan de suikerbom bij Julie’s Houses (maar wederom: niks tegen Julie’s House: die suikerbommen mogen er ook al eens zijn). U moet er voor zijn, voor zo’n niet-alledaags ontbijt, maar als u er ook maar een beetje into  denkt te zijn, garandeer ik u dat de Brooderie u niet teleur zal stellen!

Meer info over Brooderie Jaffa vindt u op hun facebookpagina.

Zien (en proeven): Eikel-thee

Zijn niet alle mensen die wat ecologisch proberen te leven een beetje bang om ooit zoals Doortje uit de kampioenen te worden: van een tasje eikelthee nippend zeewier voorschotelen aan ons gezin. Ik ben goed op weg, moet ik zeggen, al is mijn eikelthee naar mijn bescheiden mening wel veel cooler dan die van Doortje. De schattige thee-infuser kreeg ik ongeveer twee jaar geleden als spontaan cadeautje van mijn lief (die jongen weet hoe hij zijn geitenwollensokkenvriendin gelukkig kan maken). Zoals dat gaat met coole cadeau’s belandde de eikel gedurende 2 jaar in mijn bestekschuif: wegens “te veel gedoe” had ik een afkeer van losse thee en waren Lipton Agrum theezakjes mijn ochtendlijke zwakte. Toen mijn doos liptonthee op was, besloot ik volledig cold turkey te gaan. Ik schafte me een gelijkaardige groene thee met agrumsmaak aan in de Bioplanet. Deze keer een thee zonder kunstmatige smaakjes, want het citrusaroma komt er door toevoeging van essentiële oliën. Verwennerij van ’s ochtends vroeg. En dat in mijn eikeltheebuiltje. Telkens ik het ding ’s ochtends in mijn tas laat zakken, moet ik aan die eekhoorn uit Ice Age denken en kan het me even niets meer schelen hoe stressy/saai/regenachtig de dag wordt. Ik heb niet al te veel van doen om gelukkig te zijn. 

Het theebuiltje, vindt u … Euh… ik vind het theebuiltje zo precies nergens meer op het internet, dus het spijt me dat ik er u nu mee heb verleid… U vind wel een ander cool theebuiltje, ik geloof in u! De thee kan u wel kopen, namelijk gewoon in de Bioplanet. Oeff.

Zijn: De tijgers strelen tijdens qigong

Mijn gsm heeft het een beetje gehad met mijn computer. De twee hebben ferme ruzie en weigeren al twee maand elke mogelijke vorm van communicatie. Bluetooth noch kabeltjes kunnen hen verenigen. Bijgevolg luister ik al drie weken naar oude postcasts tijdens het bewateren van de microgreens op mijn stage. Een van die podcasts, rakelde oude kennis over de kracht van qi gong op en stimuleerde me om dagelijks een paar van die oefeningen in mijn ochtendroutine te implementeren. Qigong (letterlijk: kennis van de levensenergie)  lijkt wat op tai chi (u weet wel, die “sport” waarbij meestal oudere, doch bijzonder fit uitziende Chinezen in het park in hun “pyjama” denkbeeldige dozen door de lucht versleuren) maar is zuiver gericht op het verbeteren van de lichamelijke en geestelijke gezondheid, op het herstellen van het energetisch evenwicht in je lichaam door het maken van herhaalde bewegingen. Ik zou over stimulatie van je meridianen en energiebanen kunnen beginnen, maar dat zou enkel verder bevestigen dat ik de Doortje-weg aan het opgaan ben. De reden waarom ik qigong zo geweldig vind, is omdat het een super eenvoudige vorm van meditatie is en je  aan 5 minuten per dag al genoeg hebt om een verschil te maken. Door op te gaan in de bewegingen en diep te ademen, mediteer je zonder er zelf bij stil te staan. Ideaal om mijn monkey-mind wat tot bedaren te brengen.

Interesse, dan raad ik je dit en dit filmpje aan voor ’s ochtends en dit voor ’s avonds.

Horen: peacefull cuisine

Ik had hier al een aantal keer over gehoord, maar kwam er eigenlijk pas gisteren toe om het eens in mijn youtubezoekbalk in te typen: peaceful cuisine. Deze Japanse youtuber houdt zich bezig met het filmen van recepten op een manier die vreemd genoeg zo rustgevend is dat ik voor het slapengaan al eens zou willen kijken hoe men vegan chocoladecake maakt en dan niet om te weten hoe je de cake maakt, maar om te luisteren naar het geschraap van het mes tegen de blok cacaoboter, het openknippen van het brik sojamelk of het geluid van geraspte mandarijnenschil. U kan mij nu raar vinden, maar ik wed dat u er ook kalm van wordt, toch?

Meer rustgevend Japans gekokkerel vindt u hier.

En wat vond u leuk de afgelopen maand? Heeft u tips voor mijn favorieten van volgende maand?

 

 

2 Replies to “Horen, zien en zijn #geitenwollensokkeneditie”

  1. Fantastisch, dat filmpje van Peaceful Cuisine! Het snijden van de cacaoboter is bijna magisch haha. Dit smaakt naar meer.

    1. Geweldig dat je het ook rustgevend vindt! Ik begon mezelf haast raar te vinden om de vreemde voldoening die ik uit het horen van die cacaoboter haal 😉

Geef een reactie