Nectarinen+aardbeien+munt+frambozencoulis+ kikkerdril?!

Kent u dat, zo van die smaken die u direct terugvoeren naar een bepaalde herinnering?

Ik heb dat met wakke, warme broodjes met tomaat en kaas. Zo’n in zilverpapier gewikkeld broodje dat een halve dag in een snikhete rugzak gezeten heeft. Dat voert me meteen terug naar die vakanties in Zuid-Spanje, toen ik 8 was, nog regelmatig en graag gewoon kaas at en ik samen met mama en papa op avontuur ging met onze kaas-tomaat-lunch in papa’s rugzak. Geen culinair hoogstandje, maar nog steeds heb ik een zwak voor een dergelijk broodje dat iemand anders vermoedelijk enkel nog zou opeten mocht er hongersnood dreigen. Voor mij is het geen wak brood met kleffe kaas, wel een stukje van een zalige vakantie.

Ik heb hetzelfde met spuitwater met gemberschijfjes en met de combinatie nectarine-aardbei-munt-frambozencoulis en crème Anglaise. Beiden zijn iets wat we in de zomer van mijn 10e levensjaar uit een boekje van de Delhaise hadden opgepikt. Heel juli en augustus smeten we gember in flessen bruiswater en op zaterdag moest niemand nadenken over het dessert. Mijn ouders konden geen van beide receptjes na die zomer nog rieken of zien, dus vergaten we deze tijdelijke zomerklassiekers en zochten we naar andere dingen die we weer zo vaak konden eten dat we ze beu werden.

Vorige week pikte ik de nectarine-aardbei-munt-frambozencoulis-combi weer op aangezien zowel onze nectarinen als onze aardbeien om aandacht schreeuwden en onze munt de omvang van een klein oerwoud begon te krijgen. De crème Anglaise liet ik wel achterwege. “Want dat mag niet meer volgens u geloof zeker”, grapte papa. Hij mag zeggen wat hij wil, maar het valt wel op dat hij zelf ook als maar vaker past voor dingen die te zoet of te vettig zijn. Eens je weet dat “zondigen” ook kan zonder nadien op crashdieet te gaan, zonder na het dessert een dutje te moeten gaan doen of zonder je lichaam ook maar iets voedzaams toe te stoppen, is de keuze snel gemaakt.

In plaats van crème Anglaise ging ik voor chiapudding. Sommige hipstertoetjes zijn gewoon de moeite waard. Mijn papa was initieel iets minder happig op de kikkerdrilachtige substantie (vandaar de heimwee naar de crème Anglaise van vroeger waarschijnlijk), maar moest toegeven dat hij er aangenaam door was verrast. Chiapudding is een van de eenvoudigste, vreemdste puddinkjes die je kan maken. Strooi gewoon een paar lepels chiazaad in warme plantaardige melk, doe er wat zoetstof bij en laat een tijdje staan. Het resultaat is een dikke, romige pudding. Magic. U moet er voor zijn, voor die blubberige textuur, dat wel. Maar eens u het weet te appreciëren, zal u verkocht zijn voor de eenvoud van dit dessertje (dat u-mits wat minder zoets in de pudding- ook gerust als ontbijt kan eten).

Nectarine-aardbei-munt fruitsla met frambozencoulis en kokoschiapudding   

Duur: 15 min + 1 uur in de koelkast
Aantal: 4 potjes

Een dessertje zonder schuldgevoel én met een  wat extra gezonde vetten uit de chiazaadjes. 

Benodigdheden: 4 kleine glaasjes

Ingrediënten

  • 400ml kokosmelk
  • 6 el chiazaad
  • 3 el ahornsiroop of kokosbloesemsuiker
  • 2 nectarinen
  • 200g aardbeien
  • enkele takjes munt
  • 200g frambozen, uit de vriezer en ontdooid
  • 1 el kokosbloesemsuiker (of meer als je niet zo van zuur houdt)

Werkwijze

  1. Doe de kokosmelk samen met de ahornsiroop in een kleine steelpan en breng aan de kook. Haal de pot van het vuur en doe er de chiazaadjes in.
  2. Laat de pudding afkoelen en indikken.
  3. Doe de frambozen met de suiker in een blender en mix tot coulis.
  4. Snijd  de nectarinen en aardbeien in stukjes. Meng er wat fijngesneden munt door.
  5. Verdeel de chiapudding over de potjes en schep er een lepeltje coulis op. Schik daarop wat fruitsla.
  6. Serveer ijskoud.

2 Replies to “Nectarinen+aardbeien+munt+frambozencoulis+ kikkerdril?!”

  1. Heerlijk, hoe smaken je terug kunnen katapulteren naar andere tijden. Ik heb dat vooral met geuren!

    1. Ja, zalig is dat. Met geuren heb ik het ook! De geur van vijgenbomen of zelfs een bepaald poetsmiddel van op de lagere school, gek he.

Geef een reactie