Dromen + workshop+ raw vegan aardbei-citroenroomtaart

Ik ben altijd al een stiekem idoolkind geweest, zo eentje dat om het half jaar opkijkt naar iemand anders. Het begon met K3, ging zo over Nathalia, Emma Watson en nam dan een stevige ommezwaai om tegen mijn 16e uit te monden bij Jamie Oliver en Nigella Lawson. Die ommekeer kwam er na een periode vol zangexamens op de muziekschool, het besef dat ik dan misschien toch niet echt met een engelenstem begiftigd was, de pijnlijke constatatie dat er de komende decennia toch waarschijnlijk geen films zouden uitkomen die even cool waren als Harry Potter en het inzicht dat Emma Watson haar Hermelien-rol waarschijnlijk niet zou willen afstaan mocht er een vervolg aan de HP-films gebreid worden. Sinds die vaststellingen situeren mijn helden zich dus voornamelijk in de wereld van eten en drinken. “Een mens moet altijd eten”, zei mijn moeder wel eens, dus voelde ik me erg volwassen toen ik deze iets meer realistische droomcarrièreswitch maakte. Hoewel we ook binnen die eet-categorie van een zekere evolutie kunnen spreken, is mijn adoratie voor Jamie en Nigella nog steeds unconditional (ik vergeef hen met gemak de fried chicken en juicy beef skewers). De evolutie in mijn chef-adoraties strekte zich uiteraard uit naar een meer gezonde, vegan-vriendelijke kant van de eetwereld. Het begon met het vegan bakboek van Lisette Kreisher, de Bakparade, Sarah Britton en bleef ongeveer een jaar geleden hangen in bewondering voor Madam Bakster.

We zijn er: Madam Bakster.

Ik zou liegen mocht ik beweren dat ik geen klein beetje enorm jaloers ben op haar en alles wat ze al heeft verwezenlijkt. De droom van een vegan bakkerij kwam er bij mij nadat ik de bonentipidroom, de zang- en acteercarrière had opgegeven en werd evenzeer snel verdrongen wegens “onrealistisch”. Ik heb me de laatste jaren zelfs gewoon content gesteld met de aanschaf van een vitamix als levensdoel. Maar er is hoop, want opgeborgen dromen kunnen soms toch nog onverwachts verwezenlijkt worden, zo blijkt de pronkbonentipi die momenteel in mijn moestuin staat te schitteren. Wie weet kan ik u dus ook ooit in real life taart, thee en ontbijt aanbieden. Oh en er zullen katten zijn, ik wil dan een katten-ontbijt-taart-en-thee-huis. Een kruising tussen Madam Bakster en Dreamcatchers. Met katten die dan misschien wel wat minder onstuimig zijn dan Jules. En met raw-vegan taart. Want ja, we moeten nog ergens het verschil maken he.

Dreams keep us alive.

Hoewel mijn katten-ontbijt-taart-en-thee-huis in deze weken vol tilapia, microgroenten en basilicum een erg ver-van-mijn-bed-show lijkt, kwam er iets langer dan een maand of wat geleden toch al wat hoop. Een sprankel, niet veel, maar ook wel een stukje kinderdroom dat werkelijkheid wordt. Neen, ik ga geen boek uitgeven/ tv-kookprogramma beginnen. Geïnteresseerden mogen zich steeds melden. Wel mag ik op 21 juli een vegan bakworkshop begeleiden. Mét recepten van Madam Bakster, uitgaande van EVA vzw. (deelnemers  krijgen een voucher voor het taarthuis van Madam Bakster. Dus allen daarheen! #spam ).
Neen, Madam Bakster zelf zal er niet zijn en ja, ik was ook een ieniemienie teleurgesteld toen ik dat hoorde. En neen het is geen workshop met mijn eigen recepten. Toch weet ik amper blijf met mijn enthousiasme. Het voelt als een mini-stapje in een heel erg toffe richting. Ooit geef ik workshops zoals Sarah Britton in mijn eigen katten-ontbijt-taart-en-thee-huis waar ik ook basilicum en microgroenten kweek. #keepingitsimple

Dromen mag en wat ambitie kan ook geen kwaad.  

Om mijn enthousiasme te uiten, bakte ik –uiteraard– taart. Raw, vegan want ik moet oefenen voor in mijn imaginaire toekomst.

Deze taart is zonder schroom gebaseerd op Ben and Jerry’s Strawberry-Cheesecake-ijs, mijn ultieme favoriet, hoewel ik beken dat ik amper Ben and Jerry’s eet en ik de zeldzame keren dat ik het doe dan ook altijd voor strawberry-cheesecake ga omdat ik zeker weet dat zo’n potje zijn geld, calorieën en suikers waard is. Veel expertise op vlak van andere Ben and Jerry’s smaken heb ik dus niet, maar ik vertrouw op mijn intuïtie.

De aardbeien zijn nu behoorlijk betaalbaar en meer dan wat mixen en invriezen is er niet aan (u moet zelfs niet zitten zweten voor de oven!), dus geen excuses om u dit weekend niet van een stuk aardbeientaart te voorzien, geloof ik. Haal er een kat bij, zet een pot basilicum voor uw neus, installeer u met een goeie tas thee in een comfortabele en waan u met uw zelfgebakken taart in mijn droomtheehuis!

Aardbei-citroenroomtaart 

Voor 6 kleine stukjes
Duur: 45 min. + 2u opstijven

Een eenvoudig, fris, romig, zomers taartje.

Benodigdheden: een keukenrobot, een taartvorm (20cm), bakpapier

Ingrediënten:

Voor de bodem

  • 160g ( glutenvrije )havervlokken
  • 15 zachte, ontpitte dadels
  • 4 el kokosolie
  • een snuifje zout
  • optioneel: een snuf kaneel (naar smaak)

Voor de citroenroom

  • 160g cashewnoten, 4 uur geweekt en uitgelekt
  • 100g silken tofu
  • 4 el gesmolten kokosolie
  • 1 tl vanille-extract
  • 4 el (kokosbloesem)suiker
  • Sap van 1/2 citroen

Voor de versiering

  • 1/2 bakje aardbeien
  • zeste van 1/2 citroen

Bereiding:

  1. Doe alle ingrediënten voor de bodem in de keukenrobot en mix ongeveer 2 minuten tot een kneedbaar en fijn deeg.
  2. Bekleed de bodem van de taartvorm met bakpapier en duw het deeg op de bodem en tegen de randen.
  3. Plaats de bodem 30 min. in de vriezer.
  4. Maak intussen de citroencrème. Doe hiervoor opnieuw gewoon alle ingrediënten in de keukenrobot en mix tot een gladde crème.
  5. Haal de bodem uit de vriezer en haal hem voorzichtig uit de taartvorm. Dit gaat normaal gezien vrij vlot. Indien niet, kan het zijn dat je de bodem hiervoor even zal moeten laten ontdooien. Plaats de taartbodem op een mooi bord.
  6. Verdeel de citroencrème over de bodem. Laat de taart minstens 1,5 uur  opstijven in de koelkast.
  7. Voor het serveren schik je wat overlangs gesneden aardbeien op de taart en rasp er wat citroenzeste over.

6 Replies to “Dromen + workshop+ raw vegan aardbei-citroenroomtaart”

  1. Wooow! Zo cool dat je een workshop gaat begeleiden 😀 MAAR heeeeéééélemaal niet cool dat ik dan juist 1 dag in Zwitserland zit :/ En wooow! zaliiiig! een dadeltaart 😮 no sugar 🙂 ben helemaal fan! Misschien dat ik die (naast m’n weer vreemde idee om een wine-cake te maken) ik deze ook ga maken 😀

    1. Oh, das keijammer, maar misschien kunnen we gewoon zo samen wel een keer iets bakken, wine-cake ofzo (wat is dat zelfs?!) 🙂

  2. Aardbei! Citroen! What’s not to love …
    Qua Ben&Jerry’s ga ik meestal voor de klassieker Cookie Dough, heerlijk!
    Ik droom al eens van een kattencafé eigenlijk, dat lijkt me zo geweldig! En met taart erbij nog beter. 🙂

    1. Inderdaad! Cookie dough had ik ook al zien staan, meestal twijfel ik tussen die, brownie en mijn klassieke strawberry-cheesecake. Misschien moet ik het er toch een keer op wagen… Ja he! Ik zorg voor de taart, jij voor de katten, deal? 😉

  3. Ik was één van de gelukkigen die er bij kon zijn de 21ste! Je hebt dat super goed gedaan! En ik ben sindsdien beginnen experimenteren … tot ergernis van mijn mama die haar keuken graag omgeruimd ziet ☺. Maar al doene leert men …. mijn kennis en kunde staan nog maar in hun kinderschoenen … maar ik blijf oefenen want deel ongeveer dezelfde droom! En dankzij die droom kan mijn familie regelmatig smullen, dus als ze niet uitkomt is er niets verloren ?

    1. Oh dankjewel, Sarah, super dat je hier eens komt kijken en dat je de bakbacterie ook te pakken hebt gekregen! Haha, ik ken het van die opgeruimde keukendrang, maar laat het niet aan je hart komen, oefening baart kunst en ooit kan je alles goed maken door je mama dagelijks uit te nodigen in je thee-taart-katten(?)-huisje en intussen kunnen ze inderdaad maar genieten van het oefenen. Keep going! 😀

Geef een reactie